خدا رو شکر پرسپولیسی هستم

یکی از معدود بارهایی که حس کردم باید به جای شما، نگران خودم و سلامتی خودم و فاکتورهای انعقادی و میزان کلسیم و تراکم استخوان و این موارد باشم، مجبور شدم دو تا لوله خون بدم. کار اشتباهی بود. چون نگرانی برای شما و جامعه و گونه های رو به انقراض و کودکان آفریقایی و حقوق از دست رفته ی زنان شامل تایپ کردن و اینتر زدن است. در ایت ایز! بلاگ دات آی آر! و البته مبلغ ناچیزی که دوماه یکبار روی قبض تلفن لحاظ میشود، ولی نگرانی برای خودم شامل خون دادن و توی صف ویزیت دکتر نشستن و داروخانه و یک کیسه پر از قرص و کپسول بود. حالا بعد از هر وعده ی غذایی یک عدد قرص ویتامین ث یا مولتی ویتامین یا آهن یا منیزیم یا کلسیم یا روی یا فسفات میخورم. چون از لحاظ فلزات و مواد معدنی کمبود دارم. همینطور از لحاظ کمی و کیفی. که مبرهن است. اگر هم نیست چه بهتر. چون بهتر که نباشه. اصولن آدمها ظرفیت شفافیت و مبرهن بودن ندارن. که خب فدای سرم. در مواردی به لگن خاصره ام حتا. مگه مردم کین اصن؟ بانچ آف هارت لس گونز. که به یک سر درد معمولی خودشون بارها بیشتر از خبر مرگ من اهمیت میدن.

سی؟ ایزنت دیس کریزی؟ ایت ایز. یو دنت وات می فور وات آی ام. بیکاز آی ام ا هیروئیک اگزمپل آف د ایندِویجوآلیزِم اند نان کامفورمیتی. که الگوی یک دختر محبوب قلبها نیست. الگو نیست کلن. چون من با الگو برداری و الگو سازی مخالفم. طرفدار خودسازی و مطالعه و رئال مادرید هستم. شاید هم یوونتوس. نمیدونم هنوز. بیشتر برام مهمه خوزه مورینیو کجا بشینه، پس در حال حاضر نیمکت منچستر یونایتد.