این تعطیلات دوهفته ای مارو کشت. ما که ینی من. منو کشت. همونطوری که روزهای کاری قبل از این تعطیلات دو هفته ای کشته بود قبلن. و همونطوری که بقیه ی روزای بعد از این تعطیلات دوهفته ای میکشه! کلن د مینیگ آف مای میزربل لایف ایز دث.
بعدش اینکه من تو این مدت بیشتر از همه چی تن به کشته شدن دادم. کشته شدن با خاب. کشته شدن با هیچ کاری نکردن. کشته شدن با نوتیفیکیشن های تلگرام. کشته شدن با فامیل. البته فامیل آدمو نمیکشه، قوی تر میکنه. از فامیل سرما خوردگی گرفتم ولی نمردم که. قوی تر شدم. بلند شدم برای بقیه ی فامیل سالاد ماکارونی و ژله درست کردم.
206 صفه کتاب خوندم. 8 تام فیلم دیدم. یدونه انیمیشن. بعدش ماگ خریدم دوتا برا خودم. یه خط حتا یه خط از تحقیقای بچه ها رو نخوندم. یه فریمم عکس نگرفتم. با الهه ام نرفتم موزه. آخه واقعن این همه جا! آدم میره موزه؟؟ اصن از اسمش مور مور میشم. بعد نه تنها موزه نرفتم بلکه هیچ جای دیگه ام نرفتم با الی. متاسفم. البته نه خیلی. چون الی میخاست با بوی فرندش بره و رفت. و من موندم خونه. تو تختم. کتاب خوندم و پیتزا خوردم و چاق و چاق تر شدم.
تصمیم دارم برای سال جدید 1-صاف بشینم. 2- شلوار جین فاق کوتاه نخرم. 3. آب بخورم

allied، رو ببینید. قشنگ بود. من زبان اصلی شو دیدم و یه تیکه هاییش فرانسه بود و تو زیر نویس انگلیسی ترجمه نشده بود منم به خودم تلقین کردم که مکالمه های مهمی صورت نمیگیره تو این قسمتا! در حد لطفا و بله و نه و شب بخیر درک فرانسه دارم من. و دیگشم اینکه خانوم ماریان کتیلارد به نظرم خیلی جذاب بود. یه ترکیبی بود از بهنوش طباطبایی با نگاه های خیره ی سودابه بیضایی.

بعد lion هم خوب بود. ببینید. این ولی زیر نویس انگلیسیش بهتر بود. تیکه هایی که هندی بود ترجمه شده بود. ولی بقیه ی مکالمه های انگلیسی نبود دیگه.

Manchester by the sea و moonlight رو توصیه نمیکنم. هر دوتاشون فیلمای به شدت طولانی و در کل خب که چی طوری بودن. این مای آپنین البته. فقط مدل موهای اون زنه میشل ویلیامز تو منچستر خیلی خووووب بود، تحریک شدم برم موهامو اون مدلی کوتا کنم.

فیلم بعدی the debt، که اینم به نظرم فیلم خیلی خوبی بود. البته این قدیمیه. 2010 فک کنم. یه داستان درباره ی یکی از عملیاتای مو.صاده. و تا جایی که من فهمیدم اون آدمی که مو.صاد دنبالشه واقعن وجود داشته و دکتر خیلی مخوفی بوده. فضا سازی فیلمش و نحوه ی روایتش خیلی خوبه.

Camp x ray رو هم دیدم. به نظرم چیزه دندون گیری نبود.

انیمیشن moana رو هم دیدم. خیلی خیلی خیلی قشنگ بود.
دیگه همینا.
برچسب:
نویسنده: اشکان اسماعیلی